Auteur: E.H. Guido Cooman Geschiedenis van de Verrijzeniskerk

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg de Beverlaai het hard te verduren onder de bombardementen van Kortrijk. Ook de kapel voor de zusters van O.L.Vrouw van Bijstand en de meisjesinternen van het Lyceum O.L.Vrouw van Vlaanderen bleef niet gespaard. Na de oorlog werden tijdelijk klaslokalen in gebruik genomen voor de religieuze diensten. Halverwege de jaren ’50 vatten de zusters het plan op om een nieuwe school- en kloosterkapel te bouwen.

Kortrijkzaan André Desmedt (°1927-†1993) was een getalenteerde selfmade ontwerper-designer met diploma’s in avondonderwijs verworven. Als gewezen tekenaar bij Kunstwerkstede De Coene en Architect Pierre Pauwels, was hij – werkleider van de nieuwbouwfilialen en dienst publiciteit van de Bank van Roeselare, in dienst van de Familie Camerlynck van 1954 tot 1987 – ook tekenleraar in de school O.L.Vrouw van Vlaanderen (1). Met zijn echtgenote Frieda Laperre reisde hij eind de vijftiger jaren naar de Verenigde Staten van Amerika, waar hij, naar verluidt, veel contact zou hebben gehad met architecten. Heel waarschijnlijk zijn ze met het vliegtuig geland op Lambert Airport van St.-Louis Missouri (2) en daar moet André onder de indruk zijn gekomen van de architectuur van de nieuwe luchthaventerminal. De opdracht tot het bouwen van die terminal werd gegeven in 1953 aan het architectenbureau van Minoru Yamasaki (°1912-†1986; later architect van het World Trade Center en de Twin Towers te New York). Van 1951 tot 1955 werkte bij Yamasaki de jongere Gyo Obata (°1923), die in 1955 met George Helmuth en George Kassabaum het internationaal vermaarde architectenbureau Helmuth, Obata & Kassabaum (HOK) opricht.

In 1957 krijgt Obata de opdracht tot het bouwen van een abdijschool, annex kerk, voor de jonge benedictijnerpriorij van Crevecoeur, bij St.-Louis - Missouri. Er werden voor de kerk twee modellen voorgesteld, waarvan de tweede veelhoekig was en piramidaal met een onderste rij driehoekige bogen. Daarboven en iets dieper was een tweede rij en daarboven als torenconstructie nog een derde. In maart 1957 werd in overleg met de Italiaanse expert in architecturale betonconstructies, Pier Luigi Nervi (°1891-†1979), de achthoekige basis gewijzigd in een cirkel en de opstaande driehoeken werden gewijzigd naar parabolen. Plannen en bestaande maquette van deze abdijkerk werden evenwel tussen 1957 en 1960 opgeborgen tot er aannemers werden aangesteld. Op 23 juli 1960 werden in St.-Louis de grondwerken aangevat en twee jaar later was de abdijkerk voltooid. Op 7 september 1962 werd zij ingewijd (3).

Ontwerper-designer André Desmedt lijkt naar alle waarschijnlijkheid van deze plannen en/of maquette op de hoogte te zijn geweest dankzij zijn reis naar de Verenigde Staten eind jaren ’50.

De gelijkenissen tussen de Abdijkerk te Crevecoeur en de Verrijzeniskerk in Kortrijk zijn te groot om voor de zusters en het meisjeslyceum in Kortrijk plots ex nihilo een polygone constructie met 20 ovalen bogen voor te stellen… Zou het kunnen dat hij zich, vanuit een soort eclecticisme, ook door de koperen dakbedekking van de luchthaven in St.-Louis heeft laten inspireren? Want in de abdijkerk is daarvoor niet onmiddellijk een aanknopingspunt te vinden…

Volgens notities van de zusters kwam er op 4 december 1959 een Bisschoppelijke toelating tot het bouwen van een nieuwe kapel. André Desmedt ontwierp daarvoor het plan, welk architect H. Speybrouck ondertekende; burgerlijk ingenieur-architect Roland D’hondt (°1925-†2016) maakte de berekeningen voor de betonnen constructie. Het ingediende plan voor een “Feestzaal in Arenavorm” met 20 ovalen opstaande bogen werd ingediend bij de stad Kortrijk en goedgekeurd door de Technische Dienst van de Stad op 16 december 1959; door het College van Burgemeester en Schepenen in de zitting van de gemeenteraad op 19 februari 1960 (4).

Om tot nu ongekende redenen werd het plan met 20 ovalen bogen vrij snel gewijzigd naar een constructie met 16 driehoeken: een intussen verjaarde bouwovertreding… Na het begin van de grondwerken voor de fietsenkelder op 15 april 1960, en de bekistingswerken voor de kapel eind juni, waren de betonwerken op 23 november 1960 afgerond. In januari 1961 werd de binneninrichting – eveneens door André Desmedt ontworpen – aangevat en vanaf april 1961 werd al eucharistie gevierd in de kapel.

Pas op 20 maart 1962 werd de Verrijzeniskapel tijdens een plechtige pontificale dienst geconsacreerd door Mgr. Emiel-Jozef De Smedt, bisschop van Brugge.

André Desmedt was niet alleen de tekenaar en designer van de Verrijzeniskapel te Kortrijk, maar hij ontwierp ook de gelijkaardige Kristus-Koningkerk van het retraitecentrum van de Paters Sacramentijnen te Sleihage/Hooglede, op de weg tussen Roeselare en Diksmuide. Enkele opmerkelijke verschillen met de Verrijzeniskapel te Kortrijk: een groter grondoppervlak, 12 i.p.v. 16 driehoeken, slechts één bouwlaag, dakbedekking in inoxplaten, helder klaar doorschijnend glas, zwartgeschilderd interieur. De bouwwerken voor deze kerk begonnen op 18 mei 1961. De eerste viering werd er door de paters gecelebreerd in de Kerstnacht van 24 december 1962. Op 15 april 1963, meer dan een jaar later als in Kortrijk, wijdde Mgr. De Smedt deze kerk plechtig in (5).

In uitvoering van het Kerkenplan Kortrijk werden de St.-Rochuskerk in de Doorniksewijk, de H. Damiaankerk in de Aalbeeksesteenweg en de St.-Theresiakapel (annexe van St.-Rochus) in de Steenbakkersstraat per 31 december 2020 onttrokken aan de eredienst en zij kregen respectievelijk een culturele, sociaal-caritatieve en educatieve toekomst. De parochie H. Damiaan (voorheen H. Hartparochie – Pottelberg, bediend door de Paters Picpussen) werd opnieuw bij de parochie St.-Rochus gevoegd. Deze 3 Geloofsgemeenschappen stapten samen in het project om hun nieuwe geloofstoekomst vorm te geven in de Verrijzeniskapel. Daartoe verwierf de Kerkfabriek St.-Rochus, met instemming van het Bisdom en de Stad Kortrijk, voor 99 jaar de erfpacht vanwege de Zusters van Onze Lieve Vrouw van Bijstand. Onder leiding van Devolder Architecten kreeg de kapel tijdens najaar 2020 en voorjaar 2021 een complete make-over, waarbij o.a. vooral de betonconstructie aan een grondige renovatie toe was, de belichting volledig bij de tijd werd gebracht, de akoestiek werd geoptimaliseerd en de kapel een volledig nieuwe witte verflaag kreeg; het Schumacher-orgel uit de voormalige H. Damiaankerk neemt een prominente plaats in. De Verrijzeniskapel werd bij decreet van de bisschop op 1 januari 2021 verheven werd tot Verrijzeniskerk. In deze parochiekerk voor de nieuwe Parochie St.-Rochus kunnen naast zondag- en weekdagdiensten nu ook kinderen worden gedoopt, huwelijken worden ingezegend en beminden ten uitvaart worden gedragen. Tijdens de Paasnacht van 3 april 2021 werd met slechts 15 aanwezigen (Corona, weet je wel…) de kerk opnieuw in gebruik genomen met een plechtige Verrijzeniswake.…